الان
کوچکترین شهید این مزار، «علی صیاد» است. وقتی به عکسش ـ که در موزه
روباز شهدا قرار دارد ـ نگاه میکنی، متوجه میشوی غیر از دندانهای
جلویش، بقیه دندانها فرصت رویش نیافتهاند.
فدای یک تار موی علی اصغر حسین _ علیهما السلام _
شهید علی صیاد کودک 5 ساله ای است که در جنایت تروریستی در روز تاسوعای حسینی که در چابهار اتفاق افتاد به همراه جمع زیادی از ارادتمندان اهل بیت علیهم السلام به شهادت رسید. در میان شهدای کودکی دو ماهه و مادرش و ده دانش آموز حضور داشتند.
یاد این شهید محرم را گرامی می داریم.
بسم الله الرحمن الرحيم
وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَن يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ
و از آنان انتقام نگرفتند مگر به جرم اينكه به خداى ارجمند ستوده ايمان آورده بودند.
(قرآن كريم، سوره بروج، آيه 8)
قریب پنج سال از حادثه تروریستی تاسوکی میگذرد. حادثهای که برای نخستین بار در چنین سطحی در استان سیستان و بلوچستان رخ میداد. اگرچه در سالها و ماههای بعد، سبعیّت تروریستها بیش از این خود را نشان داد و آنها وحشیانه حتی به نوزادان دو ماهه و زنان و مردان سنی و شیعه هم رحم نکردند اما مردم بزرگوار استان اعم از تشیع و تسنن با حفظ همبستگی و صبوری خود در آبادانی منطقه کوشیدند و اجازه ندادند که خوابهای دشمنان این سرزمین بزرگ تعبیر شود.
این همبستگی البته میبایست از سوی مدیران و مسؤولان قدر شناخته میشد و آنان را برای خدمت به مردم استوارتر میساخت. به ویژه این موضوع در تأمین امنیت پایدار برای منطقه میتوانست گرهگشا باشد اما با این وصف سوگمندانه این مسأله به طور کامل محقق نشد. تروریستها همچنان وحشیگری میکنند و نهادهای مسؤول همچنان انگشت اشاره به سوی استکبار - اگرچه به حق - نشانه میروند و از بیمسؤولیتی دوستان درمیگذرند.
سلام سردار! میبینی این مردنمایان نامرد، حتی اگر تو با سلاح اشک هم پا به میدان گذاشته باشی از تو میترسند. تو بعد از چهارده قرن، ثابت کردی که همچنان کاروان حسین و حسینیان، قافله از جان گذشتگان است و هر که پا بر سر جان خویش نگذاشته و از جان شیرین نگذشته او را راهی به وادی کربلاییان نیست. تو آنقدر بزرگی که هنوز شصت روزه نگذشته، خدا پیک وصل و وصال را با هم بر تو نازل کرد؛ شهید عشق!

درست است که تابوت تو اصغر است اما نه برای ما. درست است که قبر تو اصغر است اما نه برای ما، برای ما هم خودت اکبری، هم تابوتت و هم مزارت. تو برای ما عزیزی، ما از خاک مزارت شفا میجوییم و از روح بزرگت شفاعت میطلبیم؛ ما صدای قهقهه مستانه تو را در ملکوت شنیدهایم.